یک نفر آمد و بر پنجره ام گل مالید
من ولی منتظر بارانم
 
                                 عمران صلاحی

گمت کردم نمی دانم کجا ...

 خودم را گم کرده ام و تا وقتی تو نیستی پیدا نمی شوم!

شاید بی تو تاریکی بر من می تازد!

ديگر مکن به هيچ کجا گفتگوي آب          
چون مي‌رود به پيش همه ، آبروي آب
از هر کجا که مي‌گذرد ، ناله مي‌کند          
از چشمه ، آب ، چونکه روان شد به جوي آب
در باغ و راغ ، زمزمه غم فزاي اوست        
از غصه ، چين فتاده ، به روي نکوي آب
آن آب رودخانه ، که در دشت مي‌دود         
گوئي عزيز گم شده دارد ، به کوي آب
ديوانه وار ، مي‌دود و ، ناله مي‌کند            
پيچد به کوه ، ناله غم ، در گلوي آب
سرگشته ،بي قرار ، به هر شهر و هر ديار    
بنگر به هر زمان و مکان ، جستجوي آب
پيوسته ، سر به ساحل درياي غم زند         
آن موج بي قرار ، که خيزد به روي آب
اين اضطراب آب ، کجا هست بي سبب؟        
بيهوده نيست ، حسرت پرهاي و هوي
 روزي عزيز فاطمه(س) شد خواستار او           
حاضر نشد به خدمت او ، يک سبوي آب
با خون وضو گرفت ، حسين بن فاطمه (س)       
در ساحل فرات ، به جاي وضوي آب
عطشان ، کنار علقمه ، عباس ، جان سپرد   
چشمي به سوي خيمه و ، چشمي به سوي آب
مهر خموشي لب اکبر ، عقيق شد          
در پرده ماند ، قصه راز مگوي آب
داغ علي ، به دامن آب است ، نقش ننگ      
سودي نداردش ، دگر اين شست و شوي آب
قاسم که تشنگي ، ز رخش برده آب و رنگ    
ديگر چه جاي حرف گل و ، گفتگوي آب
عطشان ، گرسنه ، اصغر ششماهه جان سپرد  
با خود به گور برد علي ، آرزوي آب
خجلت براي آب ، همين بس بود ( حسان )      
کآخر بسوخت گلشن دين ، روبروي آب

امام حسین(ع) و یاران باوفایش شب پرماجرای عاشورا را در تاریخ ماندگار كردند و زیباترین صحنه‌ها را در آن به نمایش گذاشتند.در آن صحرای هولناك كه هر لحظه احتمال حمله دشمن می‌رفت،عاشقان جان بر كف لشكر «توحید»،دور امام حلقه زدند و ضمن اعلام وفاداری خویش،آن شب را به راز و نیاز و تلاوت ایات الهی سپری كردند؛به گونه‌ای كه راوی می‌گوید:«آن شب،همچون كندوی زنبور عسل از خیمه‌های حسینی،تا پگاه صبح، صدای قرآن و مناجات به گوش می‌رسید»

و انگار به گوشمان می رسد دعایی که شما در حق ما فرمودید. ماجرایی عظیم است وقتی نواده پیغمبر تمام هم وغم خود را برای نجات امت پیغمبر به کار می گیرد این شب ما کجای دعای شبانه شما قرار داشتیم؟ 

 می دانم که ما را فراموش نکردید و دعایمان گفته اید ...

که حسین ع یعنی آغاز عشق...