یاغش

به دنبال « آفتاب » در كنار «گوهر ِشاد»

yaghsh — Thu, 29 Oct 2009 04:41:18 GMT

قدمهاي آهسته با آن كفشهاي كوچك ، تو بايد بدوي تا پا به پاي پدر راه بروي. راستي جز همين سنگ فرش صحن و گرماي دستان پدر كه با عجله راه مي رود ، نمي شود چيز ديگري را حس كرد .

تو از كنار همهمه ها مي گذري و چقدر صداي فواره ها برايت عجيب وغريب است.ذوق مي كني از اين همه آدم و آب!

وقتي خيره مي شوي و از سايه به آفتاب مي آيي رنگين كماني تشكيل مي شود به اندازه تمامي شادي هاي كودكانه ات و پدر مي گويد اينجا گوهرِِ شاد است! اما بعضي ها بغض مي كنند و مي گريند!

همراه پدر مي ايستي و پشت به قبله به هر زور زدني كه باشد زيارتنامه مي خواني و وسط زيارت خسته مي شوي چشمهايت را به سوي ضريح مي دوزي و مي گويي: پدرم را كه اينقدر مهربان است برايم نگهدار،مرا شاگرد اول كلاس كن!

همه چيز با تو حرفهايي را نجوا مي كنند كه يك عمر هرگز فراموش نخواهي كرد.

***

قدمها را آهسته بر مي داري پا به پاي مردم وارد صحن مي شوي دوست داري هر چه زودتر داخل «گوهر شاد» شوي و كلي گريه كني!

گشته اي و هر چه ترانه و سرود « آفتاب » است را ازبر كرده اي و زير لب زمزمه مي كني ...

شب و روز برايت چه فرقي مي كند؟ تو دنبال « آفتاب »مي گردي نوري مي آيد انگار :

« از دوري رويت جانم به لب آمد ...

چون ماه تابانی در شانم تار من

رحمی نما جانا بر حال زار من

مستم ز چشمانت یارا

جانم به قربانت یارا

افتاده ام در کوی تو

دستم به دامانت یارا

دستم به دامانت یارا... »

نگاه می کنی یاد همان شعری می افتی که عظمت « آفتاب » را ترسیم می کند :

«تو از معابد مشرق زمین عظیم تری

کنون بهت من و شکوه تو تماشایی است! »

آری :

«تویی و دستهای مهربان، تویی و عهدهای استوار و هرچه هست عاشقانه پایدار»

و تو سو سویی از آفتاب و نور می بینی چیزی حد و حدود رنگین کمانهای کودکیهایت و می دانی که اکنون لبریز سایه ها شده ای :

«زشمع های بی فروغ،زخنده ها، زگفته های سر به سر دروغ! » آکنده !

اینجا «گوهر، شاد» است !

و تو با بغضی به گلو دنبال جایی می گردی تا پشت به قبله زیارت بخوانی...

وسط زیارت بغضت می ترکد و چشمهايت را به سوي ضريح مي دوزي و مي گويي:

تکراریم! آقا خوب می دانی ... تکرار ،سر تا وجودم را گرفته است . به موجودی می مانم که آفتاب دور به دور او هر روز و هر روز می گردد و او حتی سایه خود را نمی تواند تشخیص دهد چه رسد آفتاب را ببیند!

آقا : «

زندگی مرده به بیداد زمان

کرده افسانه هستی کوتاه

جز به افسوس نمی خندد مهر

جز به اندوه نمی تابد ماه»

نسیمی از طراوت بهار شروع به وزیدن می کند .بارقه شادی دلت را در بر می گیرد تو سراغ کسی را گرفته ای که صاحب «گوهر شاد» است و تمامی دلها را جلا می دهد .راستی که آیینه ها از غبار و زنگار تمیز می شوند...

آقا :

« ملال ابرها و آسمان بسته و اتاق سرد

تمام روزهای ماه را فسرده می نماید و خراب می کند

ومن به یادت ای دیار روشنی

کنار این دریچه ها

دلم هوای آفتاب می کند. »

همگی مشروطیم

yaghsh — Sat, 04 Jul 2009 07:27:18 GMT

زنگ اوّل ؛ توحید .

دومین زنگ ؛ نبوت و معاد .

سومین زنگ ؛ – چه باشی چه نباشی – عدل است .

و اِمامت ، گرچه

آخرین زنگ حیات بشری است

ومعلّم ؛ غایب .

تا نیاید و نپرسد که : چه کردید

در آن وقت که غایب بودم

همگی مشروطیم .

سید مهدی شجاعی

خالی‌تر از همیشه و در انتظار تو

yaghsh — Mon, 02 Mar 2009 07:09:18 GMT

با پای دل قدم زدن آن هم کنار تو
باشد که خستگی بشود شرم‌سار تو

در دفتر همیشه‌ی من ثبت می‌شود
این لحظه‌ها عزیزترین یادگار تو

تا دست هیچ‌کس نرسد تا ابد به من
می‌خواستم که گم بشوم در حصار تو

احساس می‌کنم که جدایم نموده‌اند
همچون شهاب سوخته‌ای از مدار تو

آن کوپه‌ی تهی منم آری که مانده‌ام
خالی‌تر از همیشه و در انتظار تو

این سوت آخر است و غریبانه می‌رود
تنهاترین مسافر تو از دیار تو

هر چند مثل آینه هر لحظه فاش تو
هشدار می‌دهد به خزانم بهار تو

اما در این زمانه‌‌ی عسرت مس مرا
ترسم که اشتباه بسنجد عیار تو

محمدعلی بهمنی

باز باران

yaghsh — Sun, 18 Jan 2009 06:57:18 GMT

یک نفر آمد و بر پنجره ام گل مالید
من ولی منتظر بارانم

عمران صلاحی

پیدا نمی شوم!

yaghsh — Sun, 11 Jan 2009 14:59:18 GMT

گمت کردم نمی دانم کجا ...

خودم را گم کرده ام و تا وقتی تو نیستی پیدا نمی شوم!

شاید...

yaghsh — Sat, 10 Jan 2009 07:33:18 GMT

شاید بی تو تاریکی بر من می تازد!

آب

yaghsh — Thu, 08 Jan 2009 17:58:18 GMT

ديگر مکن به هيچ کجا گفتگوي آب
چون مي‌رود به پيش همه ، آبروي آب
از هر کجا که مي‌گذرد ، ناله مي‌کند
از چشمه ، آب ، چونکه روان شد به جوي آب
در باغ و راغ ، زمزمه غم فزاي اوست
از غصه ، چين فتاده ، به روي نکوي آب
آن آب رودخانه ، که در دشت مي‌دود
گوئي عزيز گم شده دارد ، به کوي آب
ديوانه وار ، مي‌دود و ، ناله مي‌کند
پيچد به کوه ، ناله غم ، در گلوي آب
سرگشته ،بي قرار ، به هر شهر و هر ديار
بنگر به هر زمان و مکان ، جستجوي آب
پيوسته ، سر به ساحل درياي غم زند
آن موج بي قرار ، که خيزد به روي آب
اين اضطراب آب ، کجا هست بي سبب؟
بيهوده نيست ، حسرت پرهاي و هوي
روزي عزيز فاطمه(س) شد خواستار او
حاضر نشد به خدمت او ، يک سبوي آب
با خون وضو گرفت ، حسين بن فاطمه (س)
در ساحل فرات ، به جاي وضوي آب
عطشان ، کنار علقمه ، عباس ، جان سپرد
چشمي به سوي خيمه و ، چشمي به سوي آب
مهر خموشي لب اکبر ، عقيق شد
در پرده ماند ، قصه راز مگوي آب
داغ علي ، به دامن آب است ، نقش ننگ
سودي نداردش ، دگر اين شست و شوي آب
قاسم که تشنگي ، ز رخش برده آب و رنگ
ديگر چه جاي حرف گل و ، گفتگوي آب
عطشان ، گرسنه ، اصغر ششماهه جان سپرد
با خود به گور برد علي ، آرزوي آب
خجلت براي آب ، همين بس بود ( حسان )
کآخر بسوخت گلشن دين ، روبروي آب

حسین ع یعنی آغاز

yaghsh — Tue, 06 Jan 2009 20:54:18 GMT

امام حسین(ع) و یاران باوفایش شب پرماجرای عاشورا را در تاریخ ماندگار كردند و زیباترین صحنه‌ها را در آن به نمایش گذاشتند.در آن صحرای هولناك كه هر لحظه احتمال حمله دشمن می‌رفت،عاشقان جان بر كف لشكر «توحید»،دور امام حلقه زدند و ضمن اعلام وفاداری خویش،آن شب را به راز و نیاز و تلاوت ایات الهی سپری كردند؛به گونه‌ای كه راوی می‌گوید:«آن شب،همچون كندوی زنبور عسل از خیمه‌های حسینی،تا پگاه صبح، صدای قرآن و مناجات به گوش می‌رسید»

و انگار به گوشمان می رسد دعایی که شما در حق ما فرمودید. ماجرایی عظیم است وقتی نواده پیغمبر تمام هم وغم خود را برای نجات امت پیغمبر به کار می گیرد این شب ما کجای دعای شبانه شما قرار داشتیم؟

می دانم که ما را فراموش نکردید و دعایمان گفته اید ...

که حسین ع یعنی آغاز عشق...

من سبز خواهم شد

yaghsh — Wed, 22 Oct 2008 15:41:18 GMT

هیچ چیزو هیچ کس سبز نمی شود مگر به خواسته خدا .اگر یک دانه گیاهچه در درونش نداشته باشد اصلا نمی تواند فکر سبز شدن را هم بکند میشود یک دانه بی خاصیت و با مرور زمان در خاک پوسیده میشود... پس خواستن از خدا برای سبز شدن آن هم تا حد گریه و زاری که الهی نکند ما را به حال خود رها کنی تا بپوسیم هر لحظه و هر زمان لازم است .

خواستن خدا اگر محقق شود بعد از آن وجود لیاقت هر انسانی میتواند این سبز شدن را هر لحظه با شکوه تر کند.

«...پس خداوند هر کس را مصلحت بداند در گمراهی وا می نهد و هر کس را مصلحت بداند هدایت می فرماید (تصمیم الهی بستگی به ایمان و ارزشهای فرد دارد)و اوست همتای قدرتمند منشاء حکمت»

سوره ابراهیم آیه4

ای سرو سهی !

yaghsh — Mon, 29 Sep 2008 09:00:18 GMT

ساقی بده پیمانه ای زان می که بی خویشم کند

بر حسن شـــــــــورانگیز تو عاشق تر از پیشم کند

زان می که در شب های غـــــم،بارد فروغ صبحدم

غافل کند از بیش و کم،فـــــارغ ز تشویشم کنـــــد

نور سحرگاهی دهد،فیضی که می خوای دهـــــد،

با مسکنت،شـــــــاهی دهد،سلطان درویشم کند

ســـــوزد مرا ســـــــــــازد مرا در آتش اندازد مــــــرا

وزمن رهـــــــــــا سازد مرا،بیگانه از خویشم کنــــد

بستاند ای ســـرو سهی،سودای هستی از رهی

یغمـــــــــــــــــا کنـد اندیشه را،دور از بداندیشم کند